#houvol

Chantal: 'Ook ik ben gezwicht voor de luxe stappenteller, onder het motto 'meten is weten''

Chantal: 'Ook ik ben gezwicht voor de luxe stappenteller, onder het motto 'meten is weten''

Chantal Deen (49) uit Delft praat graag en komt gewoon 25 centimeter tekort. De moeder van twee pubers wil zeven kilo kwijt. Daarom doet ze mee aan #houvol.

| Chantal Deen


Ze houdt je op de hoogte van hoe het lijnen bevalt, en hoeveel kilo ze al kwijt is.

Lees ook
Chantal: k zag het vet op mijn kin vormen aannemen waar een bulldog jaloers op zou zijn

Sinds kort ben ik de trotse bezitter van een fitbit, activiteitstracker, sporthorloge of luxe stappenteller. Eerst wilde ik er niet aan: ik vond het onzin. Waarom zou ik willen weten hoeveel stappen ik zet, wat mijn hartslag is en hoeveel calorieën ik verbrand op een dag? Dan weet je dat, en dan? Toch ben ook ik gezwicht voor dit fenomeen. Onder het motto ‘meten is weten’.

Manlief is van de techniek, dus hij heeft alles uitgevogeld. “Chant”, roept hij, “je moet even hier komen. Ik heb wat gegevens van je nodig voor je nieuwe speeltje. Wat is je geboortedatum ook alweer?” “Jeetje, weet je dat nu nog niet?’, zeg ik lichtelijk geïrriteerd. “Is het nu vijf mei of wat?”, gaat manlief vrolijk verder (ik moet echt elk jaar weer ruim van tevoren aangeven dat mijn verjaardag in aantocht is, zucht.).

Als alles is ingevuld meldt hij trots: “Je kunt ook je gegevens met mij delen.” “Dat dacht ik niet”, spreek ik hem tegen, “dan ga je mij de hele dag lastig vallen met opmerkingen zoals, ‘Hey, ga jij nog trappen lopen of moet jij niet gaan bewegen? Je zit alweer een tijdje op je luie billen. Zo gaat het ook met Google maps-locaties die we delen'”, vertel ik hem fijntjes. André vindt het leuk om mij te bellen als hij ziet waar ik ben en dan zeggen, “Oh, wat doe jij daar?” Echt hilarisch is die man van mij.

De eerste volle dag met mijn nieuwe armband breng ik door in de auto. Hij meet ook mijn stresslevel. Zou ik veel calorieën verbranden met een hoog stressniveau? Ik kan mij namelijk in de auto enorm opfokken over andere weggebruikers. Het zou fijn zijn als ik dan ook wat onsjes kwijtraak tijdens die nutteloze irritaties die ik uitstoot.

Het is natuurlijk niet verstandig om te kijken tijdens het rijden, maar hoe leuk zou het zijn als ik kon zien wat er gebeurt als er iemand sloom op de linkerbaan rijdt? Daar wind ik mij middelmatig over op. Stel dat hij aangeeft: 250 calorieën verbrand. Yeah. Als ik word gesneden door een andere automobilist, dat ik dan nog eens vijfhonderd calorieën verbrandt. Gewoon om de schrik te compenseren. O ja, en in de file krijg je voor elke late invoeger een stresslevel van vijf en nog eens honderd calorieën extra in de verbranding. Dan hoef ik nooit meer naar de sportschool, haha. (Ik heb het gecheckt, maar meer dan een calorie of drie á vier verlies ik niet in de auto. Jammer hé.)

Als ik eindelijk bij de klant ben die op de vierde verdieping zit, pak ik toch de trap, waar ik normaal de lift zou nemen. Dit patroon zet zich voort en ik loop, spring en dans (met de gordijnen gesloten natuurlijk) meer dan ik voorheen deed. Het heeft dus wel effect, maar misschien komt dat ook omdat ik het eerst verkeerd begreep. Het apparaat trilt als het iets wil melden en het gaf steeds aan ‘beweeg’, dus dat deed ik braaf. Nu begrijp ik dat hij daarmee aangeeft dat hij de beweging registreert. Als ik niet afval van de stress, dan wel van de miscommunicatie.

Ik ga nog even een paar keer de trap op en af om het af te leren. Tot de volgende beweging.

Meer Chantal? Hier lees je nog meer van haar hand.

SNACKS | #HOUVOL

Bron: LINDAnieuws | Foto: Marianne Q Fotografie

Foutje gezien? Mail ons. We zijn je dankbaar

Reacties

Meer #houvol

Meest gelezen

Lees dit ook even

Please update your browser