#houvol

HouVol-blogger Chantal: 'Ik heb de ruggengraat van een pannenkoek als ik ziek ben'

HouVol-blogger Chantal: 'Ik heb de ruggengraat van een pannenkoek als ik ziek ben'

Chantal Deen (49) uit Delft praat graag en komt gewoon 25 centimeter tekort. De moeder van twee pubers wil zeven kilo kwijt. Daarom doet ze mee aan #houvol.

| Chantal Deen

Ze houdt je op de hoogte van hoe het lijnen bevalt, en hoeveel kilo ze al kwijt is.

Lees ook
Chantal: ‘Je hoeft niet op mijn voet te trappen, mijn mond gaat vanzelf open’

De griep en ik gaan niet zo goed samen, maar daar trekt het virus zich niets van aan. Eerst kwam hij om de paar jaar; nu doet hij aan een jaarlijks huisbezoek. Hij houdt niet van afspraken maken en verschijnt daarom altijd wanneer het mij niet uitkomt. Inmiddels logeert hij weer tijdelijk bij me. Ik heb niet eens gemerkt dat hij is binnengeslopen. Dus nu lig ik al twee dagen gevloerd en heb voortdurend honger.

Dat is juist het hele probleem met ziek zijn (onschuldig hè, het gaat hier om de onschuldige variant van ziek zijn), ik heb altijd trek. Of ik nu griep, verkoudheid, voedselvergiftiging of ander oplosbare kwaal heb. Die maag blijft rommelen. Ik val niet af van een weekje in de bedstee; sterker nog, ik kan zo een of twee pond aankomen. Ik denk gewoon heel vaak aan eten maar ook aan wanneer, waar en met wie ik zal gaan eten. Dat zijn de belangrijke zaken des levens voor mij, als ik in ziek in bed lig.

Nee, dan manlief. Als hij bevangen is door het wintervirus ligt-ie dagen in zijn bed. Ik hoor hem nooit zeuren en hij komt er alleen uit om naar de wc te gaan. Al ijlend droomt hij (waarschijnlijk) over wuivende palmen, Zweedse au pairs en stromende bergbeekjes. Ik open af en toe de gordijnen en verfris het dekbed. In iets minder dan een week zweet hij die hele griep eruit. Geen moment dat hij taalt naar eten of er maar aan denkt. Ik breng hem kopjes thee en een droog beschuitje maar dat beschuitje blijft onaangeroerd liggen. Hij eet niets. Resultaat: drie kilo lichter.

Mijn griepperiode ziet er heel anders uit. Ten eerste vecht ik vaak al dagen tegen die onverwachte gast voordat ik mij gewonnen geef. Als ik dan eenmaal lig, kan ik niet slapen en denk ik weer aan wat ik allemaal kan eten. Ik ben ziek: ik mag toch best iets lekkers? In gedachten stapel ik van alles op mijn bord. Uiteindelijk val ik dan toch in slaap en droom ik niet over George Clooney maar over Tony Chocolonely.

Toch hou ik vol en laat mij niet verleiden. Ik eet braaf gerechten die Maaike (mijn diëtiste) zorgvuldig heeft samengesteld. Ik hoop dat ik deze keer geen griep-onsjes of -pondjes ga zien op de weegschaal. Of toch wel?

Als André thuiskomt en vraagt of ik pannenkoeken wil zeg ik: “Nee, natuurlijk niet. Dat is tegen de codes van Maaike in. Weet je nog, de vier P’s?” Hij druipt af en gaat de keuken in om het beslag te maken. Niet veel later bereikt de geur van verse pannenkoeken mijn slaapkamer. Ik draai nog eens naar mijn linkerzij en weer terug, uiteindelijk geef ik het op en ga naar beneden. Daar staat André al klaar met een pannenkoek gevuld met appels. “Kom, lieverd”, zegt hij, “van een of twee pannenkoeken kom je niet aan hoor.” Als ik de derde pannenkoek ook heb weggewerkt schuifel ik weer naar boven en duik mijn bed in. Het moge duidelijk zijn: ik heb de ruggengraat van een pannenkoek als ik ziek ben en oké, vooruit, ook als ik niet ziek ben.

Meer Chantal? Hier lees je nog meer van haar hand.

SNACKS | ETEN & DRINKEN | LIFESTYLE | GEZOND | #HOUVOL

Bron: LINDAnieuws | Foto: Giphy

Foutje gezien? Mail ons. We zijn je dankbaar

Reacties

Meer #houvol

Meest gelezen

Lees dit ook even

Please update your browser