L'HOMO.

Maik (27) werd slachtoffer van antihomogeweld: 'Ik voelde zand in mijn mond, het bleken mijn tanden te zijn'

Maik (27) werd slachtoffer van antihomogeweld: 'Ik voelde zand in mijn mond, het bleken mijn tanden te zijn'

Gisteren meldden zich vier verdachten na anti-homogeweld in Arnhem afgelopen zomer. De 27-jarige Maik Zweedijk (foto) kan meepraten over de impact van dit soort agressie.

| Boris Lemereis

Een maand geleden werd hij in zijn woonplaats Utrecht vanwege zijn geaardheid aangevallen door een onbekende man.

Lees ook
Vier verdachten melden zich na antihomogeweld

Liefkozende woordjes
Het gebeurde op een zaterdagavond, na een borrel met collega’s, vertelt Maik aan LINDAnieuws. “We fietsten naar huis, en ik riep grappend naar mijn collega – die zelf hetero is – wat liefkozende woordjes.”

‘Ik ga je pakken’
Die woorden werden echter ook door iemand anders opgevangen. Maik hoorde iemand achter zich rennen en voor hij het wist zat er iemand op zijn bagagedrager. “Hij greep me in mijn zij en legde zijn hoofd op mijn schouder, terwijl hij Arabische woorden fluisterde. In het Nederlands zei hij: ‘Homo, ik ga je pakken’.”

Ziektes
“Voor ik het wist had hij mij op de grond geworpen en wilde uithalen. Mijn collega’s konden het nog net voorkomen door hem van mij af te trekken. De man matigde niet en bleef beledigingen roepen. Ziektes, in combinatie met mijn geaardheid.”

Vuist
Op een gegeven moment sloeg de man zelfs de collega van Maik in het gezicht. Vanuit zijn achtergrond in de criminologie, wist Maik dat hij beter rustig kon blijven. “Ik ben op hem afgelopen en heb hem vriendelijk verzocht om weg te gaan. Hoewel een andere collega nog tussenbeide kwam, kreeg ik op een onbewaakt moment toch een vuist in mijn gezicht.”

Vlucht
Maik dacht aanvankelijk zand in zijn mond te voelen. “Maar het bleken mijn tanden te zijn.” Zijn gebit was flink geruïneerd en zijn neus gebroken. Het lukte hem nog een tik terug uit te delen, maar toen er meer omstanders toesnelden, vluchtte de dader een steeg in.

Gebroken neus
In de eerste dagen hield Maik er vooral er een blauw gezicht, een kapot gebit en een gebroken neus aan over, maar later kreeg hij vooral last van de psychische aspecten. “Ik ben in mijn eigen stad neergeslagen, omdat ik mezelf ben op straat. Dat doet pijn.”

Over mijn schouder
Maik weigert zich te laten kisten en is na het voorval gewoon weer de straat op gegaan. Maar de impact is er wel. “Ik kijk iets vaker over mijn schouder. Ik loop in een grotere boog langs groepjes mannen. Vorige week fietste ik langs het kanaal en zag ik een groepje scooterjongens hangen. Mijn neiging was om harder te fietsen, of een straatje om te rijden.”

Veilig voelen
Maik deed aangifte, maar dader is nog niet gepakt. “Ik heb zijn signalement goed onthouden: Ronaldo-kapseltje, witte sneakers. Maar ja, zo zien veel jongens eruit. Ik zou hem wel nog herkennen als ik hem tegenkom. Hoe ik dan zou reageren? Geen idee. Misschien reageer ik bang en teruggetrokken, misschien vlieg ik eropaf. Ik blijf in ieder geval gewoon door die buurt lopen. Ik wil niet bang zijn in de stad waar ik mij al negen jaar veilig en op mijn gemak voel.”

NIEUWS | L'HOMO. | INTERVIEW

Bron: LINDAnieuws | Foto: Maik Zweedijk

Foutje gezien? Mail ons. We zijn je dankbaar

Reacties

Meer L'HOMO.

Meest gelezen

Lees dit ook even

Please update your browser