monumentje

Dianes moeder ging met pijn in haar zij naar de dokter en hoorde al snel dat het foute boel was

Dianes moeder ging met pijn in haar zij naar de dokter en hoorde al snel dat het foute boel was

In onze serie ‘Monumentje’ brengen lezers een ode aan een overleden geliefde, vriend of familielid. Vandaag Hennie van Essen, moeder van Diane (36) die 59 jaar werd.

| Diane van Rotterdam - van Essen

Geschreven door Diane van Rotterdam – van Essen, ter nagedachtenis aan haar moeder Hennie (4-6-1957 – 12-10-2016)

Lees ook
De broer (37) van Kristel viel in slaap achter het stuur en overleed na botsing

Liefde
Mijn moeder had altijd alles over voor anderen. Ze was heel behulpzaam en rechtdoorzee. Ze zei wat ze dacht en gaf nooit op. Mama was er altijd voor me. Toen ik vroeger uit school kwam, wachtte ze met wat te drinken en iets lekkers op mij en mijn zus. Ook tijdens balletvoorstellingen en vooral toen ik ouder werd na de moeizame bevalling van mijn twee zoontjes: ze was er altijd. Mijn moeder was mijn rots in de branding en mijn beste vriendin.

Diane en haar moeder Hennie

Pijn aan zij
Eind november 2015 kreeg mijn moeder last van haar zij. Ze dacht aan spierpijn van het hardlopen, want ze rende twee keer per week acht kilometer. Of misschien had ze een verkeerde beweging gemaakt in de groentewinkel waar ze werkte? Ze ging voor de zekerheid langs de huisarts. Hij dacht aan galstenen, en hij wilde het door middel van een echo even laten checken in het ziekenhuis.

Foute boel
Het was foute boel. Diezelfde middag stond de huisarts al op de stoep met het slechte nieuws. Mijn moeder had alvleesklierkanker. Ons leven veranderde totaal. Mijn moeder was sterk en heel fit, dus hoe kon haar dit overkomen?

Slecht nieuws
In december vierden we samen Sinterklaas, maar de dag daarna kregen we het vreselijke nieuws. Er was niets meer aan te doen. De grond onder mama’s voeten vervaagde. Wellicht kon haar levensduur met chemo’s nog verlengd worden, maar het zag er niet goed uit.

Vechter
Mijn moeder heeft gevochten als een leeuw, ze gaf niet op en pakte alles aan wat er voorhanden was om langer te kunnen blijven. Om langer van haar twee schatten – haar kleinzonen Elian en Lennox – te kunnen genieten.

Diane en haar moeder op de bruiloft van Diane

Vakantie
Daarom gingen we nog met mijn ouders en zusje naar Duitsland. We gingen met z’n allen naar de dierentuin: een mooie laatste herinnering. Na de vakantie sloeg de positieve stemming om. Mama had veel pijn en die is niet meer weggegaan. Ze had onmenselijk veel pijn, maar wilde nog niet gaan. Tot het allerlaatste moment bleef de wil om te leven en de hoop dat het nog beter zou worden. Dat sierde mijn moeder, ze was zo sterk.

Overleden
Een paar dagen voordat mijn ouders veertig jaar getrouwd zouden zijn, overleed mijn moeder. Net voordat ze overleed, bedankte ik haar, en zei ik dat ze de allerliefste en beste moeder was die ik me had kunnen wensen. Ze vond het fijn om te horen, maar haar reactie was typisch: “Ik ga nog lang niet hoor.” Maar haar lichaam was op, ze kon niet meer. Mijn zus en ik hebben haar gewassen, aangekleed en mooi gemaakt. Zoals ze ook altijd bij ons deed. Nu, bijna een jaar later, ligt het verdriet iets minder aan de oppervlakte, maar het wordt niet minder. Ik mis haar verschrikkelijk.

Wil jij ook een monumentje schrijven? De herinnering levend houden aan je overleden geliefde, vriend of familielid? Mail dan jouw ode van rond de 400 woorden en een mooie foto naar rubrieken@lindanieuws.nl ovv Monumentje.

SNACKS | MONUMENTJE

Bron: Diane van Rotterdam - van Essen | Foto: Diane van Rotterdam - van Essen

Foutje gezien? Mail ons. We zijn je dankbaar

Reacties

Meer monumentje

Meest gelezen

Lees dit ook even

Please update your browser