monumentje

Eerbetoon aan Margit (1965-2016): 'Ze was zo sterk, ze kwam er steeds weer bovenop'

Eerbetoon aan Margit (1965-2016): 'Ze was zo sterk, ze kwam er steeds weer bovenop'

In onze serie ‘Monumentje’ brengen lezers een ode aan een overleden geliefde, vriend of familielid. Vandaag: Margit Tepper, zus van Judith Gevers-Tepper, die 51 jaar oud werd.

| Judith Gevers-Tepper

Geschreven door Judith Gevers-Tepper (49), ter nagedachtenis aan haar zus Margit Tepper (02-8-1965 – 12-8-2016).

Lees ook
Eerbetoon aan Gerda (1928-2017): ‘Zelfs onder de morfine bleef ze grappen maken’

Lef
Mijn zus had een enorm ondeugend gevoel voor humor. Ze kon bulderen van het lachen en had een prachtige glimlach. Margit werd in 1965 geboren met een open ruggetje en daarnaast bleek ze een dwarslaesie te hebben met een aantal complicaties. Het ziekenhuis wilde haar opgeven, maar mijn ouders niet. Dat heeft haar 51 levensjaren opgeleverd, met ups en downs. Ik vergat vaak dat een verjaardag voor haar niet vanzelfsprekend was. Toen ze vijftig werd, zette ze op Facebook ‘Yes,! Ik ben 50 :-)’.

Margit

Oorverdovende leegte
Dat jaar kreeg ze last van een nierbekkenontsteking en die was uitgemond in een bloedvergiftiging. Ineens stond ik met mijn vader op de gang bij de Intensive Care. De vergiftiging werd haar fataal. Ze heeft een ‘oorverdovende’ leegte achtergelaten. De laatste down, op 12 augustus 2016, was er één te veel.

Profielloze banden
Margit hield van een feestje, een biertje en een pubquiz. Ze was eigenwijs en stond graag in het middelpunt van de belangstelling. Ik wist dat ze geen normale levensverwachting had, maar Margit was zó sterk, ze kwam er steeds weer bovenop. Ze zag ook niet snel gevaar. Toen we met het gezin in Zwitserland op vakantie waren, stond ze bovenaan de berg en voor we het wisten gooide ze letterlijk de remmen van haar rolstoel los en reed ze de berg af. Beneden wachtte ze ons op, met een opgetogen snoetje en profielloze banden.

Margit

Trots
Zodra rolstoeldansen populair werd, stortte ze zich daar fanatiek op. Ze werd Nederlands Kampioen en deed mee aan de Europese Kampioenschappen. Wat was ik trots! Maar ze was ook ‘gewoon’ mijn zus. Ook wij hadden soms ruzie, maar kwam je aan haar, dan kwam je aan mij.

Op haar favoriete terras
Zo’n mooi, sterk mens verdiende een prachtig afscheid. We vierden haar leven uitbundig. De jazzband waar ze jarenlang fan van was, was bereid om live muziek te komen spelen en er werden prachtige, humorvolle anekdotes verteld. Daarna sloten we de dag af op een favoriet terras van haar, met een biertje en een bitterbal, in het zonnetje. Ik hoop dat ze ergens, met dat opgetogen snoetje en een grote glimlach, heeft genoten.

Wil jij ook een monumentje schrijven? De herinnering levend houden aan je overleden geliefde, vriend of familielid? Mail dan jouw ode van rond de 400 woorden en een mooie foto naar rubrieken@lindanieuws.nl ovv Monumentje.

SNACKS | MONUMENTJE

Bron: LINDAnieuws | Foto: Judith Gevers-Tepper

Foutje gezien? Mail ons. We zijn je dankbaar

Reacties

Meer monumentje

Meest gelezen

Lees dit ook even

Please update your browser