monumentje

Eerbetoon aan Peter (1962-2011): 'Mijn broertje had papa gevonden en was ontroostbaar'

Eerbetoon aan Peter (1962-2011): 'Mijn broertje had papa gevonden en was ontroostbaar'

In onze serie ‘Monumentje’ brengen lezers een ode aan een overleden geliefde, vriend of familielid. Vandaag: Peter Havekes, vader van Tina Havekes, die 48 jaar oud werd.

| Tina Havekes

Geschreven door Tina Havekes (25), ter nagedachtenis aan haar vader Peter Havekes (17-08-1962 – 03-04-2011).

Lees ook
Eerbetoon aan Mick (2012-2016): ‘Ons dappere ventje gaf geen kik’

Vrolijke klusser
Mijn vader was een lieve en leuke man met het hart op de juiste plaats. Hij ging fluitend door het leven, was heel vrolijk. Papa was klusser en wilde het liefst alles aanpakken in en om het huis. Net voor zijn overlijden had hij de hele tuin gedaan, alsof hij de boel goed wilde achterlaten. Mijn ouders waren gescheiden, dus ik woonde met mijn zusje bij mama en mijn broertjes woonden bij papa. Op 3 april 2011 werd ik door mijn oudste broertje Rob, die toen zeventien was, gebeld. Hij was overstuur en radeloos. “Jullie moeten komen, papa heeft zichzelf opgehangen!”

Peter

Ontroostbaar
Zonder besef had ik me aangekleed en reden we naar het huis van papa. Toen we daar aankwamen, zag ik de buren buiten en stond de straat vol politie. Toen ik mijn broertje zag, drong het tot me door. Hij had papa gevonden en was ontroostbaar. Het was een hel. We mochten pas een paar uur later bij papa. En toen kwam het besef pas echt: hij heeft een eind gemaakt aan zijn leven.

Peter

Geen prater
De band tussen mij en mijn vader was door mijn pubertijd niet zo goed, maar twee jaar voor zijn overlijden was het flink verbeterd. Papa was geen prater, maar hij kon heel goed luisteren. Hij was blij met zijn baan en had heel veel goede vrienden om zich heen. Het was wel een binnenvetter en dat is achteraf ook wel gebleken, maar niemand had door dat het zo slecht met hem ging.

Woede
Tot op de dag van vandaag weten we niet wat er zich in zijn hoofd heeft afgespeeld. Dit komt omdat hij geen afscheid heeft genomen. Hij heeft geen brief of bericht achtergelaten of ons een laatste knuffel gegeven. Dat doet veel pijn en daardoor leek het ook even op een impulsieve actie. Ik voelde het eerste jaar na zijn overlijden ook veel woede. Ik was boos omdat hij geen hulp vroeg en omdat hij ons achterliet. Maar met die boosheid krijgen we papa niet terug.

Peter

Afscheid
Gelukkig had papa veel goede vrienden, waardoor we geen moment alleen zijn geweest. Vrienden en familie stonden ons bij. Papa lag thuis opgebaard, dus we hebben een week lang afscheid kunnen nemen. Iedereen mocht langskomen, op ieder moment en zolang als ze wilden. We hebben gehuild en herinneringen opgehaald onder het genot van een biertje en een sigaret, zoals papa dat ook het liefst deed. Ik ben trots hoe mijn broertjes en zusje de draad zo snel weer hebben opgepakt en ik ben trots op mijn vader. Hij is een geweldig mens.

‘Zelfmoord? Praat erover.’ Telefoon 0900-0113 of www.113.nl

Wil jij ook een monumentje schrijven? De herinnering levend houden aan je overleden geliefde, vriend of familielid? Mail dan jouw ode van rond de 400 woorden en een mooie foto naar rubrieken@lindanieuws.nl ovv Monumentje.

SNACKS | MONUMENTJE

Bron: Tina Havekes | Foto: Tina Havekes

Foutje gezien? Mail ons. We zijn je dankbaar

Reacties

Meer monumentje

Meest gelezen

Lees dit ook even

Please update your browser