monumentje

De man van Nel zou nog twee jaar verlenging krijgen maar was na vier maanden uitbehandeld

De man van Nel zou nog twee jaar verlenging krijgen maar was na vier maanden uitbehandeld

In onze serie ‘Monumentje’ brengen lezers een ode aan een overleden geliefde, vriend of familielid. Vandaag Nel Jaspers-Kuipers, vrouw van Hans Jaspers, die 47 jaar werd.

| Nel Kuipers

Geschreven door Nel Jaspers-Kuipers (52), ter nagedachtenis aan haar man Hans Jaspers (29 maart 1960 – 21 januari 2008).

Lees ook
Annettes moeder gaf vlak voor haar overlijden nog een feest om het leven te vieren

Familieman
Hans was een zorgzame man, ik kon op hem bouwen. Attent was hij ook: hij nam niet alleen bloemen mee voor mij, maar ook voor mijn zussen en moeder. Hij vond het heerlijk om recepten uit te proberen in de keuken, die wij vervolgens mochten keuren. Voor zijn dochters was hij een liefdevolle, stimulerende en motiverende vader. Een gezellige familieman en soms een tikkeltje gek.

Nel

Hersenbeschadiging
Hans werkte bij de politie. We woonden net drie maanden samen toen hij, op 22-jarige leeftijd, als bijrijder in de politieauto slipte en een boom raakte. Hij werd in comateuze toestand met spoed naar het ziekenhuis vervoerd. Daar bleek dat hij hersenbeschadiging had opgelopen. Hij veranderde van een rustige in een verwarde en ongeremde man.

Weinig klachten
Hij herstelde, maar het ongeremde bleef. Zijn doen en denken waren soms in de war. Dit zorgde voor grappige maar ook moeilijke momenten. Toch ging het goed met Hans: hij had weinig klachten en was naast zijn werk betrokken bij de school van onze kinderen en allerlei verenigingen.

Tikkeltje gek
Dat Hans een tikkeltje gek was, kon je merken aan zijn vele acties. Zo gaf hij de kunstbloem die hij voor Vaderdag kreeg water. Dat hij niet kon schaatsen loste hij gewoon op door een clownspak aan te trekken: zo dacht iedereen dat hij gewoon grappige probeerde te zijn. Ook trok hij de verkeerde spijkerbroek aan (die van mij), en kwam daar aan het eind van de dag pas achter omdat ‘ie toch wel een beetje strak zat.

Nel

Tumor
Rond zijn dertigste werd Hans onwel op het werk. Na onderzoek bleek dat op de plaats van zijn hersenbeschadiging een tumor was ontstaan. Na bestralingen werden de klachten minder. Toch bleek na een paar jaar de tumor weer te groeien. Hans moest geopereerd worden. Elk jaar werd hij gecontroleerd en als het stabiel was zei hij:’ Zo, ik heb weer een jaar verlenging.’

Uitbehandeld
In augustus 2007 kregen we te horen dat de tumor in een rap tempo gegroeid was. ‘Oké. Wat doen we eraan?’, vroeg Hans gelijk. Maar er was niks meer aan te doen. De chemobehandeling zou zijn leven hooguit twee jaar rekken. De grond gleed onder onze voeten vandaan. Na vier maanden chemo, waarbij hij veel ziek in bed lag, kregen we op oudjaarsdag te horen dat de chemo niet meer aansloeg. Hij was uitbehandeld.

Laatste rustplaats
De laatste week is er door de hele familie dag en nacht gewaakt. Doordat mijn broer, die verpleegkunde is, hem verzorgde en mijn familie er voor mij was, kon Hans thuis zijn. Op 21 januari 2008 is hij thuis in het bijzijn van zijn dierbaren gestorven. Voor de uitvaart heb ik hem gewassen en aangekleed. Hans heeft dankzij mijn broer een prachtige uitvaart gehad. Bij aankomst op het kerkhof stond er een erehaag van politiemensen klaar. Zijn collega’s hebben hem naar zijn laatste rustplaats gebracht.

Maatje
Hans was een lieve en actieve man en vader. Hij was een binder, die zorgde voor een fijne harmonie. Je wordt gemist, maatje.

Nel

Wil jij ook een monumentje schrijven? De herinnering levend houden aan je overleden geliefde, vriend of familielid? Mail dan jouw ode van rond de 400 woorden en een mooie foto naar rubrieken@lindanieuws.nl o.v.v. Monumentje.

SNACKS | MONUMENTJE

Bron: LINDAnieuws | Foto: Nel Kuipers

Foutje gezien? Mail ons. We zijn je dankbaar

Reacties

Meer monumentje

Meest gelezen

Lees dit ook even

Please update your browser