monumentje

Manon (21) hoorde dat haar vader ernstig ziek was; tien dagen later overleed hij

Manon (21) hoorde dat haar vader ernstig ziek was; tien dagen later overleed hij

In onze serie ‘Monumentje’ brengen lezers een ode aan een overleden geliefde, vriend of familielid. Vandaag Louis Kamp, vader van Manon (21), die 60 jaar werd.

| Manon Kamp

Geschreven door Manon Kamp, ter nagedachtenis aan haar vader Louis Kamp.

Lees ook
Eerbetoon aan Annemarie (1973-2016): ‘Ze was een vechter en zou die ‘hufter’ grijpen’

Familieman
Mijn vader was een echte familieman, het liefst wilde hij dat we altijd samen waren. Hij was sociaal, oprecht en gevoelig. Papa had álles voor mama, mijn twee zussen en mij over. Hij was de grapjas van ons gezin, gaf me ‘de boks’ en probeerde de nieuwste liedjes mee te zingen. Dankzij zijn leuke verhalen hoefden we ons nooit te vervelen. Wanneer ik hem een kus of knuffel gaf, zag je hem stralen. Dan vertelde hij dat hij van me hield en dat ik in mezelf moest geloven. En dankzij hem, doe ik dat nu ook.

Louis en zijn drie meiden:

Manon

Ongeneeslijk ziek
Op 13 februari kregen we te horen dat papa ongeneeslijk ziek was. Er was een grote verdachte plek gevonden en als dit kanker was, was het foute boel. Dat zou betekenen dat hij nog maar een jaar te leven had. De wereld verdween onder onze voeten vandaan. Eind februari zouden we de definitieve uitslag krijgen.  Maar mijn vader ging in twee weken tijd erg achteruit.

Ziekenhuis
Hij had pijn en hield veel vocht vast. Op 19 februari werd hij opgenomen in het ziekenhuis voor pijnbestrijding en verder onderzoek. Toen mama en ik drie dagen later in het ziekenhuis kwamen, lag papa niet op zijn kamer. We schrokken toen we hem in kritieke toestand op de gang tegenkwamen en schreeuwden dat er iets gedaan moest worden. Als gevolg van complicaties werd hij naar de Intensive Care gebracht.

Louis en Manon:

Manon

Overleden
Mijn zussen, mama en ik hebben heel kort nog met papa gesproken, niet wetende dat dat de laatste woorden waren. Hij is hierna niet meer bij bewustzijn geweest. Op de avond van 23 februari was hij op. Het is zo snel gegaan en hij was de laatste die dit verdiende. Papa maakte de wereld een stuk mooier.

Manon met haar vader, moeder en twee zussen:

Manon

Levensgenieter
Papa was een echte levensgenieter. Hij genoot van alles en iedereen om hem heen, maar was minstens zo sociaal met zijn grote lach. Geen kermis of feestje sloeg hij over en samen waren we altijd te vinden op de dansvloer. Voordat papa ziek werd, had hij voor een camper gekeken, om samen met mama rond te reizen. Hij wilde na al dat harde werken eindelijk meer genieten. Ik had het hem zo gegund.

Afscheid
Omdat papa zo plotseling overleed, hebben we geen afscheid kunnen nemen. Toen hij op de IC belandde, pakte hij m’n hand en keek me met zijn glinsterogen en een lieve, brede lach voor de laatste keer trots aan. Op de dag van de begrafenis werd mijn vader in zijn witte ‘Kamp’-bus naar het afscheid gebracht. Iedereen herkende hem aan zijn witte werkbus, waarbij men altijd een lach en een zwaaiende hand kon verwachten.

Uitvaart
Tijdens de uitvaart werd Onderweg van Abel gedraaid; dit nummer zongen we altijd met z’n vijven als we bijna op onze vakantiebestemming aankwamen. We hadden thuis vier linten in papa’s hand gelegd, die stonden voor onze eeuwige verbondenheid. Tijdens de uitvaart knipten we allemaal een stuk af als een teken van loslaten. Wat papa elke avond tegen mij zei, zei ik op de uitvaart voor de laatste keer tegen hem: “Knuffeltje lieverd, welterusten.”

Wil jij ook een monumentje schrijven? De herinnering levend houden aan je overleden geliefde, vriend of familielid? Mail dan jouw ode van rond de 400 woorden en een mooie foto naar rubrieken@lindanieuws.nl ovv Monumentje.

SNACKS | MONUMENTJE

Bron: Manon Kamp | Foto: Manon Kamp

Foutje gezien? Mail ons. We zijn je dankbaar

Reacties

Meer monumentje

Meest gelezen

Lees dit ook even

Please update your browser