nieuws

Karin (27) liet haar borsten (cup 75F) verkleinen: 'Ik liep altijd gebogen zodat die dingen minder opvielen'

Karin (27) liet haar borsten (cup 75F) verkleinen: 'Ik liep altijd gebogen zodat die dingen minder opvielen'

Gisteren schreven we over Rowan (27), die cupmaat 85F heeft en over de nadelen van haar ‘koeienuiers’ vertelt. Karin (27) uit Friesland herkent zich hier heel erg in. 

| Kirsten Zijderveld

Zij had cup 75F en liet haar borsten verkleinen.

Lees ook
Rowan (27) heeft cupmaat 75F: ‘Mannen vragen of ze mijn borsten als bijzettafel mogen gebruiken’

Zelfvertrouwen
“Rond m’n achttiende kreeg ik last van m’n borsten. Niet alleen vanwege de medische redenen – ik had last van m’n schouders, rug en nek – maar ook omdat ik erop werd aangesproken. ‘Wip er ‘es een uut’, zeiden mijn vrienden dan op z’n Fries. Dat deed niet veel goeds voor mijn zelfvertrouwen.”

‘Borsten verbergen’
Ook tijdens het stappen zag Karin mensen naar haar borsten kijken. “Ik ben niet op m’n mondje gevallen, dus zei dan: ‘Hallo, m’n gezicht is hier.'” Toch werd ze er onzeker van en trok ze vaak grote truien aan. “Ik probeerde ze te verbergen. Mijn zelfvertrouwen was verpest.” Toen Karin zes jaar geleden een autocross bezocht, werd er zó naar haar voorgevel gestaard dat ze besloot er niet langer mee te willen doorlopen.

Drie keer afgebeld
Ze stapte naar de huisarts en vroeg om een borstverkleining. Die kwam er, maar niet zonder slag of stoot. “Drie keer werd de operatie een dag van tevoren afgebeld, omdat er een spoedoperatie of iets anders tussendoor kwam. Zo’n vier maanden later werd ik uiteindelijk geopereerd. Ik zou een cup 75C krijgen, maar uiteindelijk is het 75E geworden omdat er per borst al een kilo weefsel was weggehaald.”

Vergeten
Op de uitslaapkamer vroeg Karin of ze haar moeder al ingelicht hadden, want zij zou op bezoek komen. “Bleek dat ze haar vergeten waren te bellen. De dag erna was ik ontzéttend beroerd: ze waren ook vergeten me een medicijn tegen misselijkheid te geven. Dat had ik dus van tevoren al moeten krijgen.” Toen Karin een paar dagen later naar huis mocht, vond ze dat er nog wel erg veel vocht in de drain (de fles die het wondvocht opvangt) zat. “Maar ik ben ook maar een leek, dus ik vertrouwde erop dat het goed was.”

‘Stinkwond’
Dat was het helaas niet. Eenmaal thuis stonk haar wond zo ontzettend dat ze een verpleegkundige om raad vroeg. Aangezien ze geen koorts of pijn had, zag zij geen noodzaak voor een ziekenhuisbezoek. Toen er een paar dagen later vocht uit de wond kwam, besloot Karin toch wéér aan de bel te trekken. “Het wondvocht had zich opgehoopt in mijn borst, vandaar de vieze geur. Later kwam het vocht er ook uit.”

Deuk
De hechtingen bleken te snel opgelost. In Karins rechterborst zat een gapend gat dat nog niet goed geheeld was, en links zat een wond van ruim 2 centimeter breed. “Toen het uiteindelijk dichtgegroeid was, hield ik er een borst aan over met een deuk erin, maar een hersteloperatie voor de littekens stond al gepland. Het is gebruikelijk om dat een jaar later te doen.”

‘Ik loop weer rechtop’
Of ze spijt heeft gehad van haar keuze vanwege al deze heisa? “Ik heb me weleens afgevraagd of ik er goed aan heb gedaan. Ik vind namelijk dat mijn tepels iets te hoog zitten. Als ik buk floepen ze soms zo boven mijn beha uit.” Toch is ze uiteindelijk erg blij dat ze de stap gezet heeft. “Ik kan leuke beha’s kopen, leuke shirtjes met meer decolleté en ik heb veel minder pijn in mijn nek, schouders en rug. Ik liep altijd gebogen, zodat die dingen minder opvielen. Nu loop ik weer rechtop.”

NIEUWS | INTERVIEW

Bron: LINDAnieuws | Foto: Privéfoto Karin

Foutje gezien? Mail ons. We zijn je dankbaar

Reacties

Fleur MuitFleur Muit

Oh wow, ik reageer normaal gesproken nooit maar nu voelt het toch alsof ik dat moet doen. Ik dacht altijd dat ik de enige was met een horror borstverkleining, maar dit klinkt ook helemaal niet fijn. Ikzelf had op mijn 14de al cupmaat 70G. Geen BH voor te krijgen natuurlijk. Op mijn achttiende gelijk gevraagd of ik een verkleining mocht krijgen, gepraat met de chirurg, goed gevoel over. Op de dag dat ik werd geopereerd liep er opeens een andere chirurg binnen: de chirurg waar ik het gesprek mee had gehad bleek een burn out te hebben. De chirurg die mij nu wou opereren was naar eigen zeggen de beste in zijn vak: hij had tenslotte ook de borstvergroting van Katja Schuurman gedaan! Een paar uur naar de operatie begon ik weg te vallen. Mijn moeder zat naast mijn bed en sloeg alarm. Ik bleek een heftige interne bloeding te hebben en moest met spoed weer geopereerd worden. In die weken daarna had ik erge last van de narcose die ik twee keer op een dag had gehad, mijn haar begon uit te vallen. Toen ik na 6 weken weer voor controle naar het ziekenhuis moest was de burn out chirurg er weer. Toen zij mijn littekens bekeek zei ze: hoe heeft hij dit nu kunnen doen? Het is uitwendig gehecht.. Ik heb een jaar met flinke ritssluitingen rondgelopen. Daarna heeft de burn out chirurg het anker onder mijn borst hersteld, dat ziet er nu beter uit. Rond mijn tepel is het nog steeds een ritssluiting. Dit wil de chirurg niet herstellen omdat ik mijn eigen tepels dan niet meer kan behouden.

Meer nieuws

Meest gelezen

Lees dit ook even

Please update your browser