snacks

Eerbetoon aan Annemarie (1973-2016): 'Ze was een vechter en zou die 'hufter' grijpen'

Eerbetoon aan Annemarie (1973-2016): 'Ze was een vechter en zou die 'hufter' grijpen'

In onze serie ‘Monumentje’ brengen lezers een ode aan een overleden geliefde, vriend of familielid. Vandaag Annemarie, beste vriendin van Leontine (44), die 42 jaar werd.

| Leontine Schipper

Geschreven door Leontine Schipper, ter nagedachtenis aan haar beste vriendin Annemarie (09-10-1973 – 5-10-2016).

Lees ook
Eerbetoon aan Delano (2001 – 2008): ‘Zijn littekens leken op die van piraten en dat vond hij stoer’

Humor
Annemarie en ik kenden elkaar ons hele leven. Onze ouders waren altijd bevriend. Kleutertijd, pubertijd, ware liefdes, samenwonen en moeder worden; we beleefden het allemaal samen. Annemarie was puur en heel direct, ze stak haar mening niet onder stoelen of banken. We botsten af en toe weleens, maar we hielden het nog geen vijf minuten vol om niet te lachen. Annemarie had heel veel humor dus er werd áltijd gelachen.

Leontine (links) en Annemarie (rechts) in hun jongere jaren

Annemarie

Alvleesklierkanker
Toen ik in februari 2016 landde na een heerlijk weekend Barcelona, belde Annemarie met het slechte nieuws. Ze had kanker. Aan de grond genageld en vol ongeloof hoorde ik haar zeggen dat ik me geen zorgen moest maken. ‘Ik ga die hufter grijpen’, zei ze.

Behandelingen
Een periode van behandelingen en onzekerheid brak aan. Naast chemotherapie heeft Annemarie ook immunotherapie gehad. Dat is een behandeling met medicijnen die de afweerreactie tegen kankercellen stimuleert. Tijdens haar ziekte bezocht ik haar vaak. Even een kop koffie, een bezoek in het ziekenhuis of nog even samen de stad in. Uiteraard werd er gehuild, maar we probeerden ook te lachen. Dat vond ik zo knap van haar, ze bleef grappen maken.

20 september
In de tijd dat Annemarie behandeld werd, vreesde iedereen het ergste. Ze heeft gevochten en ze heeft die ‘hufter’ proberen te grijpen, maar tegen deze vorm van kanker valt niet te vechten. Op 20 september 2016 hoorden we dat de artsen er niets meer aan konden doen.

Mijn Pé
Ik herinner me ons gesprek nog na het slechte nieuws. Ze vroeg me of ik haar Uggs aan wilde doen als ze in de kist lag. Ze had zo’n hekel aan koude voeten. Dat typeerde haar zo. Waar haal je de humor op dat moment vandaan? ‘Mijn Pé’ (zoals ze haar vriend Peter noemde) en haar kinderen Simon (3) en Davina (5) achterlaten, vond ze het moeilijkst.

Leontine (links) en Annemarie (rechts)

Annemarie

Afscheid
Vandaag een jaar geleden was ik voor het laatst bij haar. We huilden en we lachten. We knuffelden en we gaven elkaar kussen. Haar zo ziek achterlaten en de slaapkamerdeur achter me dichttrekken was hartverscheurend. Ik wist op dat moment dat ik haar niet meer ging zien. Op 5 oktober overleed Annemarie. Op haar prachtige uitvaart bedankte ik haar voor het laatst voor onze verbinding.

De favoriete foto van Leontine (links)

Annemarie

Herinneringen
Vandaag de dag heb ik nog steeds goed contact met haar familie. Regelmatig drink ik een borrel bij haar broer en Peter, en halen we samen herinneringen op. Ook drink ik regelmatig koffie met mijn vriendin Marije bij het graf van Annemarie. Met een thermoskan en wat lekkers zitten wij dan uren op het bankje bij haar graf. Laatst kwam Julia, het jongere zusje van Annemarie, erbij zitten. We hebben herinneringen opgehaald en veel gelachen. Annemarie zou dat fantastisch vinden.

Wil jij ook een monumentje schrijven? De herinnering levend houden aan je overleden geliefde, vriend of familielid? Mail dan jouw ode van rond de 400 woorden en een mooie foto naar rubrieken@lindanieuws.nl o.v.v. Monumentje.

SNACKS | MONUMENTJE

Bron: Leontine Schipper | Foto: Leontine Schipper

Foutje gezien? Mail ons. We zijn je dankbaar

Reacties

Meer snacks

Meest gelezen

Lees dit ook even

Please update your browser